Anduriña (Hirundo rustica)

Características físicas das anduriñas

As anduriñas son pequenas aves migratorias cunha grande expansión por todo o mundo. Miden até 20 centímetros de lonxitude e a súa envergadura alcanza os 34 centímetros. Pesan entre 16 e 22 gramos. A plumaxe do seu peito é branca, a da súa face vermella e a da súa parte superior ten unha tonalidade azul metálica. O seu rabo ten unha característica forma de tixeira e o seu grácil e veloz voo é inconfundíbel.

Hábitat e construción de niños

A anduriña prefire o campo aberto con baixa vexetación e auga nas proximidades. As anduriñas adoitan aproveitarse de estruturas humanas para facer os seus niños, os cales revisten con lama e terra.

Comportamento diurno e comunicación

Esta especie presenta gran actividade polo día e adoita comunicarse mediante numerosos cantos.

Migración e hábitos estacionais

Son as aves migratorias por excelencia, viaxan en bandadas e chegan coa primavera, en abril. A finais de setembro, cando o frío retorna, as anduriñas regresan a países máis quentes. Ó volver na seguinte primavera constrúen os seus niños no mesmo lugar que o ano anterior.

Relación co medio e captura de presas

As anduriñas son unhas fantásticas aliadas, posto que só unha especie con tal maniobrabilidade aerea pode capturar mosquitos, saltamontes, cabaliños do demo e moitos outros insectos ó voo. Así pois, presenta unha dieta insectivora.

Predadores naturais e ameazas

As aves rapaces son os predadores natuarais das anduriñas. Con todo, algúns mamíferos, nomeadamente o gato doméstico, pode drepedalas.

Estado da especie e distribución

As anduriñas están fortemente expandidas polo hemisferio norte. No seu conxunto, a especie non está ameazada. Ademais, os seus numeros tampouco semellan estar en descenso nos nosos ecosistemas.